วันรับปริญญา

วันรับปริญญา สุดสยองขวัญ

วันรับปริญญา สุดสยองขวัญ

วันรับปริญญา

สุดสยองขวัญ วันรับปริญญา

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ 8 ปีที่แล้ว…
ลูกพี่ของเราหรืออิเจ้าของลอกอินสุดเกรียน เขาจะเข้ารับปริญญาค่ะ
ตัวเขาไปเช่า ชุดครุย จากร้านๆนึงมา เช่าอย่างเดียว ไม่ใช่เช่าตัด
เพราะฉะนั้น มันอาจเป็นมือ 2 ยันมือ 10 เพราะสถาบันนี้
ไม่เคยเปลี่ยนรูปแบบชุดครุยมานานแล้ว…

วันซ้อมเขาจะต้องไปซ้อมที่สถาบัน เราไปด้วยเพราะต้องการไปช่วยเขาถือของ
เหตุการณ์ก็ปกติดี ไม่มีอะไร…
ตอนเย็นๆ ยังแอบย่องหลบพี่ยามขึ้นไปดูศาลในห้องน้ำหญิงกันเลยจ้าาา 555
สรุปไม่เจออะไร แต่บรรยากาศหลอนสุดๆ จนกระทั่งขากลับ

ขากลับ พี่เขาห้อยชุดครุยไว้ตรงที่เกี่ยวตรงเบาะหลัง
ชุดครุยก็จะแขวนอยู่ข้างหลังเบาะ ของเขาพอดิบพอดี (คิดภาพตามนะคะ)
สำหรับเรา นั่งเบาะหน้าข้างผู้ขับ ก็นั่งไป เม้าท์กันไป
“เธอ ถือน้ำให้หน่อย กระหายน้ำ”
พวกเราก็หันหลัง เอียงตัวจะไปถือขวดน้ำกินที่กองไว้ที่พื้น

แม้กระนั้นจังหวะนั้น… ก่อนที่จะพวกเราจะเอื้อมมือไปถือ ขวดน้ำ
ชุดครุยเปล่าๆที่ไม่สมควรจะมีอะไร พวกเรากลับมองเห็นบริเวณใบหน้าผู้หญิงคนนึง
อยู่ในช่องว่างระหว่างชุดครุยตรงกลางอก!!!
บริเวณใบหน้าคล้ำ ผมยุ่งเหยิง ตาสีแดงเข้ม ปากมีเลือดเปื้อนเต็มปาก
มีแต่หน้า ไม่มีตัว!! ดูพวกเราด้วยสายตาแบบจะกินเลือดกินเนื้อ!!!

พวกเราช็อกจนถึงพูดอะไรไม่ออก เลยรีบคว้าขวดน้ำแล้วส่งให้พี่เขาแบบหลับตา
“พี่.. ด้านหลัง มองเห็นอะไรไหม?” พวกเราถามเสียงสั่นเครือ…

พี่เราชะลอรถ แล้วหันไปดู เขาก็บอกว่า “ไม่เห็นมีอะไร”
แล้วเขาก็ถามเราว่า “เราเห็นอะไร” เราก็ไม่กล้าตอบ เพราะเรากำลังช็อกอยู่
ก็เลยตอบสั้นๆแค่ว่า “เดี๋ยวถึงห้องจะเล่าให้ฟัง”

พอไปถึงห้อง เราสั่งพี่เราเลยว่า
“ห้ามเอาชุดขึ้นมาบนห้องด้วยเด็ดขาด!!! ทิ้งไว้ในรถแบบนั้นแหละ”
พี่เราก็งง แต่เขาก็ทำตามที่เราบอก แล้วเราก็เล่าๆๆ ให้เขาฟัง…
เขาไม่เชื่อเรา เขาคิดว่าเราตาฝาด
เพราะชุดครุยของเขาเป็นสีแดง บั้งที่แขนสองบั้งเป็นสีทอง
เราหันหน้าไปเร็ว ตาอาจปรับสภาพไม่ทันก็ได้ สีชุดกับบั้งเลยผสมปนเปเป็นหลายๆ สี
เราก็… ถ้าตาฝาด ทำไมเราเห็นรายละเอียดของใบหน้าผีนั้น
ชัดเหลือเกิน ชัดระดับ HD เลยนะ

พรุ่งนี้ (ถ้าหากจำไม่ผิด) พี่พวกเราก็เข้าพระราชทานปริญญาบัตร
ทั้งหมดทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดีค่ะ จะมีก็แต่ว่า… พี่พวกเรานั่งหน้าสุด
แต่ว่าดันนั่งหลับน้ำลายไหลยืดต่อหน้าหน้า
พวกเราก็เลยมีความคิดว่า พวกเราอาจตาฝาดไปเองอย่างที่พี่พวกเราว่า

แต่ว่าเรื่องมันไม่ได้เป็นแบบนั้น
เพราะเหตุว่า พี่พวกเราดำเนินงานแล้ว เขาเลยไม่ว่างไปคืน (แม้กระนั้นตอนยืม ไปยืมได้นะยะ)
เขาเลยใช้ให้พวกเราไปคืนชุดจ้ะ พวกเราก็หอบชุดไปที่ร้านค้านั้น
ในร้านค้า เป็นร้านค้าเล็กๆมีเค้าท์เตอร์ยาวๆด้านซ้าย
ต่อมา เป็นทางเท้าเพียงแค่ผู้เดียวเดินผ่าน
ส่วนทางด้านขวาจะเป็นชุดครุยสถาบันนี้ห้อยอยู่เยอะไปหมด
คนภายในร้านค้ามี 4-5 คน มี 2 ผู้ที่กำลังจับชุดใส่พลาสติกใสๆ
อีกคนก็รับไปห้อย ใกล้กันก็มีคนยืนรีดชุดอยู่ ในร้านค้าดูวุ่นวายมากมาย
ภายหลังคืนชุด รับเงินเงินมัดจำเสร็จ พวกเราคาใจเลยถามบุคลากรที่ยืนตรงเค้าท์เตอร์ว่า
“พี่ค่ะ ชุดครุยชุดนี้ มันมีอะไรหรือไม่ขา” ทุกคนในร้านค้าที่กำลังวุ่นกับสิ่งนี้
หยุดสิ่งที่ทำอยู่โดยทันที มองหน้าคุ้นเคย และจากนั้นก็หน้าซีดกันหมดเลยจ้ะ
“ไม่มีจ้ะน้อง ไม่มีๆๆ” พี่ตรงเค้าท์เตอร์ตอบพวกเรา… เหงื่อซึมแล้วค่ะพี่ค่ะ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *