โดนผีข่มขืน

ผีอำ สุดหลอน เจอจังจัง “โดนผีข่มขืน” เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี

โดนผีข่มขืน

โดนผีข่มขืน หลายคนก็คงเคยโดนผีอำมาแล้ว แต่จะอำแบบไหนคงสู้การอำ แบบข่มขืนไม่ได้!

คือเรื่องมีอยู่ว่า เราเป็นผู้หญิงนอนหอพัก อพาร์ทเม้นท์คนเดียว  เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี
ปกติก็เป็นคนไม่ค่อยกลัวอะไร และมักโดนผีอำบ่อย เกือบทุกครั้งแต่ไม่ได้หนักเท่าตอนนี้
ปกติก็จะโดนอำแบบว่า แค่โดนนอนทับ หรือ ตัวชา อ้าปากพูดไม่ได้ ตัวแข็ง
ในบางครั้ง โดนอำแบบว่าเหมือนมีคนมาดึงลากจากที่นอน ก็เหมือนโลกหมุน และในบางครั้ง
เหมือนโดนผีเล่นหัว และกดหัวเราไม่ให้เราตื่นขึ้นมาเพื่อมันจะให้เราโดนแกล้ง
แต่แค่นี้ ไม่ได้น่ากลัวอะไรค่ะ ก็ยังถือว่าเป็นปกติ เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี

แต่มีอยุ่คืนหนึ่ง เป็นเรื่องที่จะเล่าก็คือโดนผีหื่นอำ เรื่องมีอยู่ว่า
กำลังนั่งทำงานในช่วงกลางดึกและรู้สึกเหนื่อยมากๆ นั่งทำไปถึงจนกระทั่งตี 4
รู้สึกเหนื่อยมากๆ เลยนอนพัก แค่หลับตา พอนอนไปได้สักพักหนึ่งรู้สึกว่าตัวเริ่มชา
และขยับตัวไม่ได้ ช่วงนั้นก็ไม่ได้หลับ แต่แค่หลับตาเฉยๆ รู้สึกตัวและมีสติตลอดเวลา

ถามว่ากลัวไหม ก็ไม่ได้กลัวนะเราเป็นคนจิตแข็ง
ในตอนนั้นเห็นว่า ผี เป็นผู้ชาย เป็นเงาดำๆ ที่อยู่ตรงหน้านั่งค่อมบนตัว
ตอนนั้นหายใจไม่ค่อยออก ก็อ้าปากพูดไม่ได้ แม้แต่จะออกเสียงก็พูดไม่ได้
รู้สึกว่าผีที่มาอำ มีเสียงหายใจที่ต้นคอ และข้างๆหูได้ยินชัดมาก เหมือนคนมานอนหลับข้างๆ

เป็นผู้ชาย เพราะเสียงใหญ่น่ากลัว พูดบอกเราว่า จะดูด และจับนมเรา
พูดเสียงเหมือน ผีหิวเซกส์เอามากๆ น่ากลัวมากตอนนั้น พอผีพูดเสร็จ
ตอนนั้นแหละรุ้สึกว่ามีมือมาจับนมเรา จนหัวนมขนลุกตั้ง แถมโดน
นอนกอดรัดนมเราอีกด้วย ตอนนั้นก็พยายามร้องบอกว่าอย่าจับ อย่าทำ
ไล่ออกไป แต่ก็ไม่ไป พยายามสู้และลืมตาให้ได้ก็ไม่หลุด เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี

ในตอนนั้นโดนผี ปล้ำ และโดนลวนลาม เรารวบรวมตั้งสติพยายามนึก ในสิ่งที่คอยปกป้องคุ้มครองเรา
และพยามลุกขึ้นมือเราเริ่มขยับได้ พอหลุดจากตรงนั้นได้แล้ว ผีก็หายไป รู้สึกเหนื่อยและหายใจไม่ทัน
เรายังรู้สึกได้ว่า หัวนมยังขนลุกตั้งชูชันอยู่เลยล่ะ หลังจากนั้นเราไม่ได้นอนทั้งคืน
นอนอีกทีก็ตอน 8 แปดโมงเช้า และหลับยาวคราวนี้ไม่โดนอำอีกเลย

ขอบคุณแหล่งที่มา : https://pantip.com/topic/33151053

Continue Reading
วิญญาณทหารเขมร

วิญญาณทหารเขมร เรื่องเล่าสยอง ถูกหลอกจนขนหัวลุก เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี

วิญญาณทหารเขมร เรื่องหลอนจาก กระทู้ผีพันทิป หลอน สะเทือนขวัญ สมาชิกหมายเลข 2326851

วิญญาณทหารเขมร จาก กระทู้ผีพันทิป เรื่องที่จะเล่าคือเรื่องจริงจากพี่สาวของผู้เขียน ซึ่งไม่มีการเสริมปรุงแต่งใดๆ ย้อนกลับไปเมื่อปี2553 ผู้เขียนกับพี่สาว และคุณแม่เราได้ไปเที่ยวที่ประเทศกัมพูชา ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เคยมาที่นี่ เป็นเมืองหลวงพนมเปญทันสมัย มีตึกรามบ้านช่อง มีร้านอาหารเยอะแยะ ผู้คนมากมาย คนที่นี่น่ารักดี คล้ายกับไทย อาหารที่นี่ก็คล้ายบ้านเรา แต่ใครจะรู้ว่าเมืองหลวงของที่นี่เคยเกิดโศกนาฏกรรม การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์คนเขมรด้วยกันเอง

รู้สึกสะเทือนใจเป็นครั้งแรกที่ผู้เขียนและพี่สาวได้มาเที่ยวที่นี่ มาถึงพนมเปญเป็นเวลาประมาณ1ทุ่ม ได้เข้าพักโรงแรมในเมืองพนมเปญทันที โรงแรมที่นี่สวยและทันสมัยดีค่ะ เรานอนกันสามคน ซึ่งผู้เขียนกับคุณแม่นอนหลับสบาย แต่มีพี่สาวคนเดียวที่นอนไม่หลับ รู้สึกเหมือนมีคนคอยจ้องมองตลอด พี่สาวเป็นคนค่อนข้างมีสัมผัสพิเศษ เป็นคนฝันแม่นมากแม่นจนน่ากลัวซึ่งมันมีหลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง แต่จะขอข้ามไปนะคะ เพื่อไม่ให้ผู้อ่านเบื่อซะก่อน พอตื่นเช้าพี่สาวก็เล่าว่าเมื่อคืนนอนไม่หลับ รู้สึกได้ว่าเหมือนมีคนคอยจ้องมองอยู่ตลอดแถวๆบริเวณตรงตู้เสื้อผ้า แต่ผู้เขียนกับคุณแม่ก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะคิดว่าพี่สาวอาจแปลกที่ ก็เลยคิดมากไปเอง

ซึ่งเรื่องนี้ก็ลืมๆกันไป มาเที่ยวได้ 4 วันก็ถึงวันกลับ พอมาถึงเมืองไทยก็ราวๆ3ทุ่ม พอถึงบ้าน ต่างแยกย้ายบ้านใครบ้านมันเพราะเพลียจากการเดินทางแต่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกันค่ะ มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นช่วงราวๆตี 3 กว่าๆ   (เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี)

พี่สาวเล่าด้วยน้ำเสียงสั่นเครือและตกใจกลัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้เอง พี่สาวเล่าว่า พอมาถึงบ้านก็หลับเลยเพราะเพลียกับการเดินทาง จนมาถึงช่วงประมาณตี 2 พี่สาวรู้สึกแสบตาเหมือนว่าไฟในห้องเปิดอยู่แต่เข้าใจใช่มั้ยคะว่าเวลาที่คนเราง่วงจัดๆตามันก็ไม่อยากจะลืมขึ้นมาดูอะไรทั้งนั้น

แต่ความที่ในใจตอนนั้นก็อยากจะรู้ว่าใครมาเปิดไฟ เหมือนกับต้องต่อสู้กับความง่วงของตนเอง ก็พยายามฝืนลืมตาเพื่อจะดูว่าไฟเปิดได้อย่างไร แต่เมื่อลืมตาขึ้นมา ในห้องกลับมีแต่ความมืด มีเพียงแสงไฟข้างนอกบ้านเล็ดลอดเข้ามาให้พอมองเห็นภายในห้องซึ่งเป็นปกติของทุกวันอยู่แล้ว แต่กรณีไฟในห้องนอนจะเป็นสีขาวสว่างจ้าเราจะรู้ได้ในทันทีว่าไฟเปิดอยู่แม้หลับตาแต่ความสว่างจ้าของแสงไฟเราจะรู้สึกร้อน และแสบตา  (เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี)    วิญญาณทหารเขมร

พี่สาวรู้สึกแปลกใจ และมั่นใจว่าอาจมีบางอย่างผิดปกติ แต่ด้วยความง่วงเลยหลับต่อ หลับไปได้ประมาณ10นาที ก็ได้ยินคล้ายมีเสียงฝีเท้าคนเดินมาจากทางประตูห้องนอน เข้ามาภายในห้อง เสียงเดินชัดเจน ครั้งแรกคิดว่าอาจจะเป็นสามีคงกลับมาถึงบ้านเพราะปกติสามีพี่สาวจะกลับบ้านไม่เป็นเวลา พอได้ยินดังนั้น ก็พยายามลืมตาแต่ก็ครึ่งหลับครึ่งตื่น  (เล่น ค่า สิ โน ออนไลน์ ที่ไหน ดี)

พี่สาวเห็นผู้ชายในลักษณะรูปร่างสูงใหญ่แข็งแรง ทรงผมคล้ายทหาร แต่หน้าเห็นไม่ค่อยชัด มายืนอยู่ตรงปลายเตียง อยู่ๆก็โดดขึ้นคร่อมร่างพี่สาวซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เร็วมาก อยู่ๆทั้งแขนขาก็กลับไม่มีแรงแม้กระทั่งจะอ้าปากก็ยังทำไม่ได้ เหมือนมีอำนาจลึกลับสะกดให้นอนนิ่งๆ ในระหว่างคร่อมอยู่วิญญาณตนนี้ตบที่หัวของพี่สาวอย่างแรงตบไปตบมาเป็นสิบๆที ตบแรงขึ้นเรื่อยๆๆ

จนพี่สาวไม่ไหวแล้ว เหมือนกับว่าจะเอาให้ตาย พอสักพักแขนขาพี่สาวกลับมามีแรงพี่สาวไม่รอช้า ผลักดวงวิญญาณตนนั้นอย่างสุดแรงเกิด ผลักไปมีแต่ความว่างเปล่า พี่สาวทั้งกลัวทั้งตกใจทั้งโมโห และสับสน ว่ามันคืออะไร จะว่าฝันมันก็ไม่ใช่เพราะรู้สึกเจ็บที่ศีรษะจริงๆ แต่ก็ยังไม่ลุกไปไหนพี่สาวก็ยังคงอยู่บนที่นอน สักพักก็เผลอหลับไปอีก ยังไม่ถึง20นาที วิญญาณตนนี้มันกลับมาอีก และร้ายกว่าเดิม มันขึ้นคร่อมพี่สาวได้มันจับเหวี่ยงหัวอยู่นานมาก และตัวพี่สาวก็ลอยขึ้นอยู่เหนือเตียง (ถ้าใครเคยดูหนังผีฝรั่งที่วิญญาณเข้าสิงที่สร้างจากเรื่องจริงก็จะเป็นแบบนั้นเลยค่ะ)

“กระทู้ผีพันทิป หลอน สะเทือนขวัญ สมาชิกหมายเลข 2326851”

พี่สาวรู้ตัวว่าไม่ไหวแล้วทรมานมากเหมือนกับคนกำลังใกล้ตาย และไม่รู้ว่าวิญญาณตนนี้เค้าโกรธแค้นอะไรนักหนา ถึงได้มาทำแบบนี้ พี่สาวเพียงได้คิดในใจเพราะเหมือนโดนสะกดให้ไม่มีเสียง แต่ค่คิดเท่านั้น พี่สาวก็ได้ยินเสียงวิญญาณตนนี้พูดภาษาเขมรแต่ฟังไม่รู้เรื่อง แต่รู้ว่าเป็นภาษาที่คนเขมรเขาพูดกัน วิญญาณตนนี้น่าจะพูดทางจิตเพราะปากไม่ได้ขยับ แต่น้ำเสียงน่ากลัวเหมือนโกรธแค้นมาก ในใจพี่สาวตอนนั้นใกล้จะไม่ไหวแล้วก็นึกถึงพระพุทธรูป และได้พยายามท่องคาถาเท่าที่จำได้

แต่วิญญาณตนนี้ไม่รู้สึกกลัวแม้แต่น้อย กลับเหวี่ยงหัวแรงขึ้นอีกและลอยตัวขึ้นและปล่อยให้ล่วงลงที่นอนทำอยู่อย่างนี้สลับไปมาอยู่ประมาณ20นาทีได้ ซึ่งก็ถือว่านานมากๆ จากที่พี่สาวกลัวมากกลับกลายเป็นโมโห เลยทั้งด่าทั้งแช่งไม่ให้ผุดให้เกิดแค่นึกในใจเท่านั้นวิญญาณก็อันตรธานหายไป ซึ่งในเวลานั้นพี่สาวหลุดจากวิญญาณมาได้ก็รีบเปิดไฟ และได้รวบรวมสติว่ามันคืออะไร รู้สึกเจ็บเนื้อเจ็บตัวเจ็บศรีษะซึ่งมันเหลือเชื่อจริงๆ และก็รีบวิ่งลงไปหาแม่สามีที่นอนอยู่ชั้นล่าง

บอกว่ามีวิญญาณเข้ามาทำร้าย แม่สามีเลยเอาพระมาคล้องคอให้สรุปคือคืนนั้นแทบจะไม่ได้นอน พี่สาวรีบโทรมาหาผู้เขียนเดี๋ยวนั้นเล่าเรื่อน่ากลัวที่ได้เจอมาสดๆร้อน พอเช้าก็รีบใส่บาตรทำบุญอุทิศไปให้กับวิญญาณเขมร หลังจากนั้นสองวันพี่สาวก็ฝันว่าเห็นตัวเองอยู่ในยุคเขมรแดง แต่งตัวเหมือนหมอ มีกระเป๋าใบใหญ่สะพายข้าง กำลังเดินไปพร้อมๆกับชาวเขมรหลายร้อยคน และได้เห็นคนตายมากมายที่โดนระเบิด เห็นรถไฟ เห็นทหารเขมรแดง เห็นคนใกล้จะตายกำลังขอความช่วยเหลือให้รักษา อยู่ๆมือของพี่สาวก็โดนไฟลวกมือทั้งสองข้าง พอตื่นเช้าก็นึกถึงความฝันของตนเอง และก็มานั่งดูมือตัวเองว่ามิน่าล่ะว่าทำไมชาตินี้พี่สาวถึงมือเหี่ยวเหมือนคนอายุ80 เป็นมาตั้งแต่เกิดเลย แต่พี่สาวเป็นคนสวยมากนะคะอายุตอนนี้40แต่มือเหี่ยวมาก

พี่สาวเกิด15เมษายน2518 และช่วงยุคเขมรแดงก็เกิดสงครามช่วงต้นปี2518พอดีเลยค่ะ ก็แปลกดีนะคะมันช่างบังเอิญซะเหลือเกิน มีคนตายจำนวนมากเท่าที่ทราบก็น่าจะเกิน2ล้านขึ้นไป เพียงคนไม่กี่คนที่มีความคิดสุดโต่ง ฆ่าทำลายล้างพี่น้องชาวเขมรด้วยกันเอง ฆ่าพวกหมอ นักวิชาการ ครู พระ ผู้ที่มีความรู้และรัฐมนตรีที่ฝ่ายตรงข้าม เค้าถือว่าคนพวกนี้รู้ไปเอาไว้ไม่ได้ เป็นศัตรูเป็นปฏิปักษ์สำหรับเค้า ฉะนั้นต้องกำจัดให้หมด คนกลุ่มนี้จะโดนคุมขังที่คุกก่อนจะโดนฆ่าจะใช้วิธีทรมานต่างๆนานา

ซึ่งน่าสงสารมากค่ะ เพราะโหดร้ายสุดจะพรรณนาไม่คิดไม่ฝันว่าจะฆ่าคนบริสุทธิ์เป็นล้านๆได้มากมายขนาดนี้ ผู้เขียนเชื่อว่าคนเราตายแล้วก็ต้องเกิดมาชดใช้กรรมกันอีก ซึ่งไม่รู้จักจบจักสิ้นเวียนว่ายตายเกิดอยู่อย่างนี้ เชื่อเรื่องของภพชาติที่แล้วและชาติหน้ามีจริงๆ ดังนั้นในตอนนี้เรายังมีชีวิตอยู่ ควรรีบสร้างบุญสร้างกุศล ทำความดีให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่เบียดเบียนกัน และอย่ามัวแต่ผลัดวันประกันพรุ่งอยู่เลย เพราะเราไม่มีทางที่จะรู้ได้เลยว่าวันนี้หรือพรุ่งนี้เราจะยังมีชีวิตอยู่ต่อมั้ย รีบสร้างคุณงามความดีกันเถอะ ก่อนที่พรุ่งนี้จะไม่มีให้เราสร้าง.

 

ขอขอบคุณเรื่องจากกระทู้ผีพันทิป สมาชิกหมายเลข 2326851

Continue Reading
เจอดีที่พิษณุโลก

สุดสยอง เจอดีที่พิษณุโลก

เจอดีที่พิษณุโลก เรื่องสยองกลางดึงคืนหนึ่ง

เจอดีที่พิษณุโลก เป็นเรื่องที่หนูเจอเองที่โรงพยาบาลที่พิษณุโลกค่ะ ที่ลานจอดรถของโรงพยาบาลทางด้านหลังก็จะวนๆขึ้นไปเหมือนกับที่จอดในห้าง

คือวันนั้นไปเยี่ยมเพื่อนที่โรงพยาบาล ที่จอดรถด้านหน้าโรงพยาบาลก็จอดได้ไม่กี่คัน เหมือนเค้าบังคับให้จอดทางด้านหลังหมดตอนไปก็เป็นตอนเย็นก็ยังสว่างอยู่

ขับวนขึ้นไปจอดชั้นบนเพราะชั้นล่างๆนั้นเต็มหมดแล้ว ได้ที่จอดตรงกลางของชั้นทางลงที่จอดรถนั้นมีบันไดเล็กๆตรงกลาง แล้วมีลิฟท์อยู่ทางขวาสุดด้านล่าง

มียามนั่งอยู่ แล้วถัดไปก็เป็นโซนมอเตอร์ไซค์ค่ะหนูก็นั่งอยู่กับเพื่อนในห้องนาน เหมือนกับอยู่เป็นเพื่อนเค้าเพราะเค้าไม่มีใครมาเฝ้าเลยกลับมืดหน่อย

ในตอนที่กลับก็ไม่ดึกเท่าไหร่ ประมาณ 5 ทุ่มเกือบเที่ยงคืนหนูได้เดินไปที่จอดรถทางด้านหลังแล้วแอบเหวอนิดหน่อย เพราะไฟที่จอดรถเปิดแค่ชั้น 1 กับชั้น 2

ด้านบนมืดมาก ไม่เปิดไฟเลยค่ะ แล้วยามก็ไม่ได้นั่งอยู่เหมือนเดิมแล้ว ที่สำคัญก็คือจำไม่ได้ว่าจอดรถไว้ชั้นไหน? แล้วรถหนูก็ไม่มีปุ่มไฟไซเรนเพื่อเรียกรถด้วย

ในใจก็คิดว่าขึ้นลิฟท์ดีกว่า เพราะทางบันไดตรงกลางนั้น ขึ้นไปก็ไม่มีไฟ ก็มองอะไรไม่เห็นอยู่ดี เอาเป็นว่าขึ้นลิฟท์ไปแล้วพอเปิดประตูลิฟท์มา

ก็อาศัยไฟจากลิฟท์นั่นแหล่ะค่ะ มองหารถตัวเองเอา ลิฟท์นั้นอยู่ทางขวา รถอยู่กลางๆก็น่าจะพอมองเห็น รถของหนูสีเทาเข้มค่ะหนูก็เริ่มจากชั้น 3

เพราะชั้นสองนั้นไม่จอดไว้แน่ๆ พอลิฟท์เปิดออกมา ค่อยๆชะโงกหน้าออกไปด้วยใจเต้นระรัว มันมืดมาก มองไม่เห็นอัลไลเลย

ไฟที่ลิฟท์สาดถึงคือ 1 ช่วงบล็อคจอดรถค่ะ แต่พอเห็นรถสองคันแรก และที่เหลือมันมืดสนิทสรุปก็คือต้องใช้วิธีเปิดลิฟท์ค้างไว้เพื่อที่จะเดินหารถอีกทีค่ะ

แต่ใจก็คิดว่าไม่น่าใช่ชั้น 3แหล่ะค่ะ เพราะในตอนขับก็จำได้ว่าวนๆเยอะอยู่นะ สติก็ไม่มีเลยตอนขับ คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย แล้วทีนี้เข้าลิฟท์ไป

ตั้งใจเริ่มใหม่ที่ชั้น 4 พอถึง กว่าลิฟท์มันจะเปิดนี่ช้ามากกกกกกก ทั้งที่เมื่อกี้ปกติหนูก้าวขาออกไป ยังไม่ทันกดปุ่มที่ทำให้ลิฟท์ค้างไว้หรืออะไร ก็คือลองโผล่ไป

ก่อนหยั่งเชิงแบบระแวงพอหนูก้าวขาออกไป มือหนูก็ยังคาอยู่ที่ลิฟท์นะคะ คือกดค้างไว้ไม่ให้ปิด ภาพที่ลิฟท์ส่องให้เห็นในระยะที่บอกไปก็คือ มีเงาคนกลุ่มหนึ่ง

วิ่งกรูกันเข้ามาหาหนูค่ะ ในช่วงเข้ามาใกล้ๆเห็นใบหน้าชัดค่ะ ตาเค้าเป็นสีแดงก่ำ หน้าตาถทึงเหมือนกับโกรธแค้นมากในสัญชาตญาณก็รู้เลยว่านี่ไม่ใช่คน

กรูมาหาเร็วๆแล้วก็พอจะถึงตัวหนูก็หายวับไป ขาสั่นก้าวไม่ออกจะกลับเข้าลิฟท์ก็ทำไม่ได้ จะวิ่งไปข้างหน้าก็ไม่ไหวได้แต่ ร้องกรี๊ดอะไรก็ไม่มีค่ะ ได้แต่หลับตาปี๋

พอได้สติกลับมาอีกทีก็คือรีบเข้าลิฟท์แล้วกดลงรัวๆ เปิดมาอีกทีชั้นล่าง แต่กว่าจะถึงเหมือนจะขาดใจ สรุปก็คืนนั้นนอนค้างที่โรงพยาบาลกับเพื่อน

เพื่อนถามอะไรก็ไม่ยอมตอบค่ะ เช้ามาให้พ่อมาเอารถไปให้ ไม่กล้าที่จะไปอีกแล้วในตอนกลางวัน

ทุกๆวันนี้ชั้นบนของลานจอดรถโรงพยาบาลนั้นก็ยังไม่เปิดไฟ ไม่รู้จะประหยัดหาพระแสงอะไรกัน…

Continue Reading