เรื่องสยองขวัญ

เรื่องสยองขวัญ “ผีปอบในค่ายลูกเสือ”

เรื่องสยองขวัญ

เรื่องสยองขวัญ

ผีปอบในค่ายลูกเสือ เรื่องสยองขวัญ

เคยได้ฟังไหมครับว่า
หากมีเสียงทักในค่ำคืน อย่าทักตอบ

สวัสดีครับผม
วันนี้ผมมีเรื่องมาเล่าให้ฟัง
หัวข้อนี้เกิดขึ้นกับพี่สาวของผมนะครับ ซึ่งพวกเราเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน
ขอเริ่มเรื่องเลยครับผม

พี่ไปเข้าค่ายลูกเสือกับทางโรงเรียน แล้วพอตกกลางคืน ต้องมีการเข้าฐาน
ผมก็เคยไปครับ มันไม่น่ากลัว เพราะเหตุว่ามีเพื่อนเยอะแยะ แล้วก็อาจารย์เค้าก็จะรอดูแลพวกเรา
ของพี่ผม เค้าบอกว่า เหมือนของผมล่ะ เพียงแต่ว่า ในระหว่างที่เข้าฐาน เค้าได้ยินเสียงเรียกของใครซักคน เรียกชื่อเค้าว่า เอ๋
เค้าก็รับขานรับว่า ฮะ เพื่อนที่อยู่ด้านข้างก็งงงวย ว่าพี่เอ๋ ฮะ กับคนไหนกันแน่ พอเล่นฐานเสร็จก็ไปนอน

พี่เอ๋เล่าว่า พอหลับไปได้ซักพัก รู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมาก พอลืมตา มึงมองเห็นคนแก่ ผมยาว ผมขาวหงอกหมดทั้งหัว
กำลังนั่งนอนทับที่ท้องของพี่เอ๋อยู่ พี่เอ๋ตกใจกลัวมาก พยายามร้องและก็ดิ้น แม้กระนั้นดิ้นมากแค่ไหนก็ดิ้นไม่หลุด รวมทั้งร้องไปก็ไม่มีใครได้ยิน
เพื่อนฝูงในเต้นท์ก็นอนกันหมด และไม่ทันไร  ยายแก่  คนนั้นก็ยิ้ม แล้วมันก็ก้มมาหาพี่เอ๋ กล่าวกับพี่เอ๋ว่า น่ากินนะเนี๊ย
แล้วมันก็ยืนขึ้น มันลอดเข้าไปในท้องของพี่เอ๋ พี่เอ๋ตกอกตกใจมากมาย ร้องเสียงดัง ที่นี้สียงก็ดังออกมา เพื่อนพ้องๆตกใจ ตื่นมาดูพี่เอ๋ ถามคำถามว่าเป็นอะไร
พี่เอ๋ได้แต่ว่าร้องโวยวาย คุณครูที่อยู่เวรได้ยินก็รีบวิ่งมาดู ต่างช่วยเหลือกันมองว่า พี่เอ๋เป็นอะไร พี่เอ๋มัวแต่ร้องไห้ไม่ยอมหยุด จนถึงทุกคนตื่นกันหมด
อาจารย์เลยตกลงใจ โทรตามรถพยาบาลเพราะกลัวจะเป็นสัตว์มีพิษไปทำร้ายพี่เอ๋

พี่เอ๋มัวแต่ร้องไห้ ไม่ยอมพูดจาอะไร พอไปถึงโรงพยายบาลไม่นาน พ่อแม่พี่เอ๋ หรือก็คือคุณลุงกับป้าของผม ก็ไปดูพี่เอ๋ที่โรงพยาบาล
เนื่องจากอาจารย์โทรตาม พอลุงกับป้ามาก็ถามพี่เอ๋ว่า หนูเป็นอะไร พี่เอ๋ไม่ตอบ ร้องไห้สิ่งเดียว หมอก็มึนงง ว่าพี่เอ๋เป็นอะไร
เนื่องจากว่าไม่มีการบาดเจ็บอะไรเลย พี่เอ๋ร้องไห้จนเป็นลมสลบไป หมอเลยให้นอนพักที่โรงพยาบาลก่อน

ในเวลานั้นดึกมากแล้ว คุณลุงเลยกลับไปอยู่บ้านก่อนเนื่องจากว่าปลอดคนเฝ้าบ้าน ส่วนป้าก็นอนเฝ้าพี่เอ๋ ขณะที่ป้ากำลังนอนเฝ้า
อยู่ๆพี่เอ๋ก็ลืมตาขึ้น หันมาดูป้า ในเวลานั้นป้ายังมิได้หลับ มองเห็นพี่เอ๋ลืมตาขึ้นก็ถามคำถามว่า เป็นยังไงลูกรู้ตัวแล้วหรอ
พี่เอ๋ได้แม้กระนั้นยิ้ม แล้วก็กล่าวกับป้าว่า มันอร่อยใช่ได้เลย พอเพียงกล่าวจบพี่เอ๋ก็นอนต่อแบบเฉย

ป้าตกใจมากมาย โทรบอกคุณลุง คุณลุงยังขับขี่รถไม่ถึงยังหน้าบ้าน ก็เลี้ยวรถยนต์กลับมาหาป้า คุณลุงกล่าวว่าเดี๋ยวรอคอยให้เช้าก่อน พวกเราพาเอ๋ไปพบพระอาจารย์กัน
คืนนั้นคุณลุงกับป้ามิได้นอน ด้วยความห่วงพี่เอ๋ พี่เอ๋เสมือนคนธรรมดาทั้งหมดทุกอย่าง หมอตรวจแล้วหลังจากนั้นก็ไม่มีอาการอะไรแตกต่างจากปกติ

เพียงพอถึงเช้าคุณลุงกับป้าก็พาพี่เอ๋ไปวัด พร้อมญาติโกโหติกาที่รู้ข่าว ก็ตามไปกันด้วย พอถึงวัด ก็ไปพบพระอาจารย์ ซึ่งเป็นที่รู้กันว่า
เก่งเรื่องวิชาอาคม เพียงพอเดินจะไปไหว้พระอาจารย์ ท่านก็พูดมาก่อนเลยว่า เราเตือนก่อนนะ ถ้าเกิดยังอยู่ในร่างมัน กูไม่ปราณีแน่
ปรากฏว่าพี่เอ๋ จากคนเซื่องซึม ก็เปลี่ยนแปลงเป็นคนแข็งกร้าว พี่เอ๋บอกว่า หากกูไม่แน่จริง กูไม่อยู่มาได้ขนาดนี้หรอก

พวกญาติๆต่างพากันสับสน ด้วยเหตุว่าพี่เอ๋เป็นคนเรียบร้อย ไม่เคยกล่าวคำหยาบ
พระคุณครูไม่รอคอยช้า เอ็งจับขันที่เอาไว้ใส่น้ำมนต์พร้อมไม้เรียวออกมา พอเพียงท่านร่ายอาคมเสร็จก็ฟาดไปที่พี่เอ๋
เรียกว่าเป็นการฟาดเบาๆไม่ทำให้เกิดอาการเจ็บเลย แต่ว่าพี่เอ๋ดิ้นราวกับใจจะขาด เพียงพอมึงดิ้นซักพัก เอ็งก็หยุด แล้วกล่าวออกมาว่า
ดีๆอย่างงี้ล่ะข้าถูกใจ มันจะได้ตายพร้อมกูนี่ล่ะ ฉันจะเอามันไปด้วย พร้อมเสียงหัวเราะ
พระอาจารย์ถือสร้อยคอลูกประคำออกมา พร้อมร่ายคาถาอาคม เพียงพอร่ายเสร็จก็เอาไปเกี่ยวคอพี่เอ๋
พร้อมด้วยร่ายอาคมแบบไม่หยุด พี่เอ๋ดิ้นดิ้นรน เครือญาติๆก็ช่วยเหลือกันจับ
ไม่น่าเชื่อว่า เด็กแรงจะมากขนาดจำเป็นต้องใช้คนแก่ 3 คนถึงจะจับอยู่

ต่อจากนั้น พระคุณครูบอกลูกศิษย์วัดว่า ไปเอาไอ้โน่นมา พูดเหมือนรู้กันว่ามันเป็นยังไง ลูกศิษย์วัดก็ยืนขึ้นไปเอา
มันคือไหขนาดเล็ก พร้อมผ้ายันต์ 1 ผืน พอเอามา พระคุณครูถอดลูกประคำนั้นออก
ไม่น่าเชื่อ ลูกประคำสีขาว กลายเป็นสีดำสนิท พระคุณครูยัดลูกประคำลงในไหพร้อมปิดผ้ายันต์
และก็ท่องคาถาซ้ำ ตอนที่ปิดผ้ายันต์ ทุกคนรับรองว่า มองเห็นยันต์โดนกระทุ้ง
เสมือนกบกระโจนชนอยู่ด้านใน สร้างความแปลกใจเป็นอย่างมาก

ช่วงนี้พี่เอ๋กลับมาเป็นพี่เอ๋คนเดิมแล้ว พระคุณครูพูดว่า มันเป็นผีปอบที่หลุดออกมา จากที่ที่มันเคยอยู่
เนื่องจากว่ามีคนไปยุ่งกับภาชนะที่ขังมันไว้ มันก็เลยออกมาได้ มันจะเข้าร่างผู้ที่จิตอ่อน เพื่อกินตับไตไส้พุง ถ้าหากมาเร็วก็ไม่มีปัญหา
แต่ถ้าหากมาช้าก็บางทีก็อาจจะสายเหลือเกิน ส่วนไหขนาดเล็ก พระคุณครูได้ให้ลูกศิษย์วัดเอาไปฝังไว้ที่ป้าช้า
พอกราบลาพระอาจารย์ ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้านครับ…

Continue Reading